ASavaş başladığında Artem Dymyd dünyayı dolaşıyordu. Brezilya'da, Rusya Ukrayna'yı işgal ederken, Kurtarıcı İsa'nın bulunduğu dağ olan Rio de Janeiro'daki Corcovado'dan paraşütle atladı. Diğerleri gibi Artem de memleketinden uzak kalabilirdi. Güven içinde. Belçika'daki büyükannesinin yanına gidebilir ya da 50'den fazla ülkeyi gezdiği yolculuğuna motosikletle devam edebilirdi. Ama bu Artem'in tarzı olmazdı.
“Kurka” askeri çağrı tabelasını taşıyan Artem Dymyd, 18 Haziran 2022 sabahı saat 10 sularında Mykolaiv bölgesindeki Bila Krynytsya köyü yakınlarında ölümcül şekilde yaralandı. Yoldaşı Pavlo Nakonetschnyj (“Tarihçi” çağrı işareti) ile birlikte bir insansız hava aracı fırlatmak için sığınaktan ayrıldı.
Daha sonra bir mayın patladı. “Tarihçi” anında öldü. Parçalanmış bedeni güçlükle yeniden bir araya getirilebildi; asla bir kol bulunamadı. “Kurka” hastaneye giderken yolda hayatını kaybetti.
Sadece üç gün sonra Artem neredeyse Lviv'in tamamı tarafından gömüldü. Görgü tanıkları, bunun şehrin gördüğü en büyük cenazelerden biri olduğunu söylüyor. Babası cenaze törenini yürüten din adamlarından biriydi. Annesi de cenazesinde oğluna en sevdiği ninnileri son kez söyledi.
İlk arama başarısız oldu
Artem'in babasına 2022 sonbaharının başlarında Lviv'den Mykolaiv'e yaptığı ilk seyahatte eşlik ettim. Ölümünden iki buçuk ay sonra oğlunun en son güneşi gördüğü yeri ziyaret etmek istedi. Artem'in babası Michailo Dymyd bir rahip ve ilahiyatçıdır.
SSCB'nin çöküşünden sonra yeniden açılan Lviv İlahiyat Akademisi'nin (şu anda Lviv'deki Ukrayna Katolik Üniversitesi) ilk rektörüydü. Mihailo, Belçika'nın Charleroi kentinde doğdu. Bu nedenle beş çocuğunun Ukrayna vatandaşlığının yanı sıra Belçika vatandaşlığı da var. Ayrıca Artem'i de.
ayrıca oku
Ekim 2022'de ön cephe hâlâ Haziran ayında gençlerin öldüğü yere yakındı – Mykolaiv ve Kherson bölgeleri arasındaki sınırdaki Inhulets Nehri boyunca. Oraya ulaşmak neredeyse imkansızdı. Hiç kimse sivilleri savaş alanına yaklaştırmaya istekli değildi. Bu sırada Ukrayna ordusu Kherson'u kurtarmak için bir karşı saldırı planlıyordu. Durum daha da kötüleşti ve kafa karıştırıcı hale geldi.
Ancak Artem'in babası bu fikirden vazgeçmedi. Hatta bir metal detektörü bile var. Patlamada patlayan oğlunun cep telefonunu bulmak için bunu kullanmak istedi. En azından denemeye karar verdik. Savaşta hiçbir şeyi yarına erteleyemezsiniz. Yarın olmayabilir.
Artem'in ebeveynleri ve kız kardeşi Doğu'ya gitmeden önce
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
O zamanlar Bila Krynytsya'ya ulaşamamıştık. Ama Artem'in yoldaşlarıyla tanışacak kadar şanslıydık. Bizi Mykolaiv'deki üslerinde karşıladılar ve bize bildiklerini anlattılar. Kherson özgürlüğüne kavuşturulur kurtarılmaz ve daha güvenli hale gelir gelmez bize “Kurka” ve “Tarihçi”nin düştüğü yeri göstereceklerine söz verdiler.
O noktada bu Mihailo için çok fazlaydı. Daha sonra şöyle dedi: “Bu geziyi, oğlumun öldüğü yere mümkün olduğunca yaklaşmak için kişisel bir görev olarak gördüm.”
ayrıca oku
Ancak yalnızca 16 ay sonra, 2024'ün başlarında nihayet Bila Krynytsya'daki konuma ulaşabildi. Bu arada Kherson özgürlüğüne kavuşmuştu ve ön cephe Dnipro'nun ötesine geçmişti. Bu kez Mihailo Dymyd yalnız değildi. Artem'in annesi, Lviv'den tanınmış bir sanatçı olan eşi Ivanka Krypyakevich-Dymyd ve Artem'in kız kardeşi Magdalina ona eşlik etti.
Oğlunun arkadaşları da oradaydı. Şehit arkadaşlarının ailesi için bu alışılmadık geziyi düzenlediler. Çünkü bunun onlar için ne kadar önemli olduğunu anlıyorlar.
Aile, oğullarının öldüğü yere doğru tehlikeli bir yolculuğa çıkıyor
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
Artem'in annesi sosyal medya hesabından “Bu geziden korkuyordum” diye yazdı. “Beş kez planlanmıştı ve beş kez iptal ettim çünkü dayanamayacağımı düşündüm. Şimdi içim bir tatmin duygusuyla doldu. Oğlum ve arkadaşlarının hasır üzerinde uyudukları hangar benim için bir tapınak haline geldi. Maden krateri bir sunak gibidir.”
Artem'in Ukraynalı milletvekili ve Artem'le aynı birimde görev yapan arkadaşı Roman Losynskyi, “Harç ekibiyle bu hangarda tanıştık” diyor.
“Oradaki yaşlı adamlar görevimizin ne olduğunu duyunca gülümsediler ve 'İyi şanslar çocuklar' dediler.” Görev, Inhulets Nehri'nin karşı yakasına giden en iyi rotayı bulmak ve Ukrayna saldırı birliklerinin ilerlemesini hazırlamaktı. Kherson'a ilerlemek için diğer taraftaki köprübaşının genişletilmesi gerekiyordu.
ayrıca oku
Losynskyi, “Özel kuvvetler birimimiz nehrin karşı yakasına geçmek için bu sektörde görev yapan ilk birimlerden biriydi” diyor. Bunlar, ön cephenin dünyadaki en tehlikeli yer olduğu bir dönemde, belirli görevler için düşman hatlarının gerisinde yapılan sürekli görevlerdi. Daha sonra Bakhmut'ta savaşan askerler, topçuların burada oraya göre daha sert ateş ettiğini söyledi.
Ruslar, mevcut tüm kalibrelerle ateş ederek mühimmattan kaçınmadı. “Sürekli ateş ediyorlardı. Ve sürekli olarak üzerinize ateş ediliyorsa bir noktada dikkatinizi vermeyi bırakırsınız” diyor Losynskyj. Bir mayın Pavlo'yu parçalara ayırdı ve Artem'i ölümcül şekilde yaraladı. Hangardaki genç adamlar korkunç bir çığlık duydular; patlamaların sürekli gürültüsünden öne çıkan tek ses bu.
Çığlık artık tamamen yıkılmış hangardan duyulabiliyordu
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
Artem'in ailesi artık hikayeyi tam olarak biliyor. Ancak bu yeri ziyaret etmek bambaşka bir şey. Iwanka şöyle itiraf ediyor: “Tepkilerimden ya da buna benzer bir şeyden korkuyordum.” Ama korkusunun yersiz olduğu ortaya çıktı.
“Burada savaşan cesur, etkileyici insanlarla tanıştım. Bunlar hareketli anlardır. Bila Krynytsya'nın artık ailemiz için neredeyse kutsal bir yer haline geldiğine derin bir şükran ve hayranlık duyuyorum. Ve buraya ağır bir kalple gelmiş olmama rağmen geleceğe dair çok daha iyimserim.”
ayrıca oku
Starlink uydu ağı
Aile Lviv'den 70 kiloluk bir taş getirdi. Şehitlerin isimlerini taşıyor. Hangarın duvarına yaslandığı anda güneş kurşuni gökyüzünü delip geçiyor. Artem'in babası, oğlu ve yoldaşları için bir anma töreni düzenliyor. Ve güneş o kadar parlak parlıyor ki, sanki savaşın tüm korkunç gölgelerini uzaklaştırmak istiyormuş gibi.
Artem'in ailesi anıt taşın önünde
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
Artem'in annesi etrafına bakarken “Ağaçlara yazık” diyor. “Neredeyse tamamı yandı. Burada çok güzel bir çam ormanı vardı. Bunların hepsi tepesi olmayan ağaçlar. Ve bu da sembolik. Tepesi olmayan bir ağaç, çok erken ölen, tüm güzelliğini ve yeteneğini geliştirme şansına sahip olamayan bir genci temsil eder.”
Kahramanların Yolu
“Bugün Mykolaiv Muharebesi'nin savaşın başlangıcında çok önemli olduğunu anladım” diye devam ediyor. “Ruslar Mykolaiv ve Kherson üzerinden Odessa'ya ilerlemiş olsaydı Ukrayna düşerdi. Güneyden gelen tehdit çok büyüktü. Oğlumuz bölgenin ve Ukrayna’nın geleceği olsun diye öldü.”
Mykolaiv'e geri dönmek için arabalara doğru yürürken Mikhailo'ya nasıl hissettiğini soruyorum. “Artem'in ailesi, arkadaşları ve ülkesi için öldüğü bu yer bir yansıma yeridir” diye yanıtlıyor. “Buraya gelirken, oğlumun ve diğer pek çok askerin Mykolaiv ve Kherson'u savunmak için gittiği yolda yürüdüğümü hayal ettim.
Artem anısına bir mum
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
Bu kahramanların yoludur. Hala hayatta olanlar ve düşmüş olanlar. Bu yolda gidebilmek beni mutlu ediyor. Bana cesaret veriyor. Hem de çok acı veriyor, acı derin. Aynı zamanda bana umut veriyor. Artem'in fedakarlığı -her ne kadar saçma olsa da, çünkü her savaş saçmadır- değerleri, aileleri ve ülkeleri için omuz omuza savaşanları bir araya getiriyor.”
Bu metin “Ukrayna Haftası” ile yapılan işbirliğinden gelmektedir. WELT dergisinin yazarları savaş sırasında kendi ülkelerinden haber veriyor. Jessica Wagener tarafından İngilizceden çevrilmiştir.
Burada üçüncü taraflardan içerik bulacaksınız
Gömülü içeriğin görüntülenmesi için, üçüncü taraf sağlayıcılar olarak gömülü içeriğin sağlayıcıları bu izni gerektirdiğinden, kişisel verilerin iletilmesi ve işlenmesine ilişkin geri alınabilir onayınız gereklidir. [In diesem Zusammenhang können auch Nutzungsprofile (u.a. auf Basis von Cookie-IDs) gebildet und angereichert werden, auch außerhalb des EWR]. Anahtarı “açık” konuma getirerek bunu kabul etmiş olursunuz (herhangi bir zamanda iptal edilebilir). Bu aynı zamanda GDPR Madde 49 (1) (a) uyarınca belirli kişisel verilerin ABD dahil üçüncü ülkelere aktarılmasına ilişkin onayınızı da içerir. Bu konuda daha fazla bilgi bulabilirsiniz. Sayfanın altındaki anahtarı ve gizliliği kullanarak onayınızı istediğiniz zaman iptal edebilirsiniz.
“Kurka” askeri çağrı tabelasını taşıyan Artem Dymyd, 18 Haziran 2022 sabahı saat 10 sularında Mykolaiv bölgesindeki Bila Krynytsya köyü yakınlarında ölümcül şekilde yaralandı. Yoldaşı Pavlo Nakonetschnyj (“Tarihçi” çağrı işareti) ile birlikte bir insansız hava aracı fırlatmak için sığınaktan ayrıldı.
Daha sonra bir mayın patladı. “Tarihçi” anında öldü. Parçalanmış bedeni güçlükle yeniden bir araya getirilebildi; asla bir kol bulunamadı. “Kurka” hastaneye giderken yolda hayatını kaybetti.
Sadece üç gün sonra Artem neredeyse Lviv'in tamamı tarafından gömüldü. Görgü tanıkları, bunun şehrin gördüğü en büyük cenazelerden biri olduğunu söylüyor. Babası cenaze törenini yürüten din adamlarından biriydi. Annesi de cenazesinde oğluna en sevdiği ninnileri son kez söyledi.
İlk arama başarısız oldu
Artem'in babasına 2022 sonbaharının başlarında Lviv'den Mykolaiv'e yaptığı ilk seyahatte eşlik ettim. Ölümünden iki buçuk ay sonra oğlunun en son güneşi gördüğü yeri ziyaret etmek istedi. Artem'in babası Michailo Dymyd bir rahip ve ilahiyatçıdır.
SSCB'nin çöküşünden sonra yeniden açılan Lviv İlahiyat Akademisi'nin (şu anda Lviv'deki Ukrayna Katolik Üniversitesi) ilk rektörüydü. Mihailo, Belçika'nın Charleroi kentinde doğdu. Bu nedenle beş çocuğunun Ukrayna vatandaşlığının yanı sıra Belçika vatandaşlığı da var. Ayrıca Artem'i de.
ayrıca oku
Ekim 2022'de ön cephe hâlâ Haziran ayında gençlerin öldüğü yere yakındı – Mykolaiv ve Kherson bölgeleri arasındaki sınırdaki Inhulets Nehri boyunca. Oraya ulaşmak neredeyse imkansızdı. Hiç kimse sivilleri savaş alanına yaklaştırmaya istekli değildi. Bu sırada Ukrayna ordusu Kherson'u kurtarmak için bir karşı saldırı planlıyordu. Durum daha da kötüleşti ve kafa karıştırıcı hale geldi.
Ancak Artem'in babası bu fikirden vazgeçmedi. Hatta bir metal detektörü bile var. Patlamada patlayan oğlunun cep telefonunu bulmak için bunu kullanmak istedi. En azından denemeye karar verdik. Savaşta hiçbir şeyi yarına erteleyemezsiniz. Yarın olmayabilir.
![Artem'in ebeveynleri ve kız kardeşi Doğu'ya gitmeden önce](https://img.welt.de/img/politik/ausland/mobile251000666/6162506547-ci102l-w1024/honorarpflichtig-Ukraine-Die-Suche-26.jpg)
Artem'in ebeveynleri ve kız kardeşi Doğu'ya gitmeden önce
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
O zamanlar Bila Krynytsya'ya ulaşamamıştık. Ama Artem'in yoldaşlarıyla tanışacak kadar şanslıydık. Bizi Mykolaiv'deki üslerinde karşıladılar ve bize bildiklerini anlattılar. Kherson özgürlüğüne kavuşturulur kurtarılmaz ve daha güvenli hale gelir gelmez bize “Kurka” ve “Tarihçi”nin düştüğü yeri göstereceklerine söz verdiler.
O noktada bu Mihailo için çok fazlaydı. Daha sonra şöyle dedi: “Bu geziyi, oğlumun öldüğü yere mümkün olduğunca yaklaşmak için kişisel bir görev olarak gördüm.”
ayrıca oku
![Bakhmut yakınında Ukraynalı bir asker](https://img.welt.de/img/incoming/mobile250840294/1472501387-ci102l-w1024/A-Ukrainian-officer-observes-the-fi.jpg)
Ancak yalnızca 16 ay sonra, 2024'ün başlarında nihayet Bila Krynytsya'daki konuma ulaşabildi. Bu arada Kherson özgürlüğüne kavuşmuştu ve ön cephe Dnipro'nun ötesine geçmişti. Bu kez Mihailo Dymyd yalnız değildi. Artem'in annesi, Lviv'den tanınmış bir sanatçı olan eşi Ivanka Krypyakevich-Dymyd ve Artem'in kız kardeşi Magdalina ona eşlik etti.
Oğlunun arkadaşları da oradaydı. Şehit arkadaşlarının ailesi için bu alışılmadık geziyi düzenlediler. Çünkü bunun onlar için ne kadar önemli olduğunu anlıyorlar.
![Aile, oğullarının öldüğü yere doğru tehlikeli bir yolculuğa çıkıyor](https://img.welt.de/img/politik/ausland/mobile251000652/4942506547-ci102l-w1024/honorarpflichtig-Ukraine-Die-Suche-5.jpg)
Aile, oğullarının öldüğü yere doğru tehlikeli bir yolculuğa çıkıyor
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
Artem'in annesi sosyal medya hesabından “Bu geziden korkuyordum” diye yazdı. “Beş kez planlanmıştı ve beş kez iptal ettim çünkü dayanamayacağımı düşündüm. Şimdi içim bir tatmin duygusuyla doldu. Oğlum ve arkadaşlarının hasır üzerinde uyudukları hangar benim için bir tapınak haline geldi. Maden krateri bir sunak gibidir.”
Artem'in Ukraynalı milletvekili ve Artem'le aynı birimde görev yapan arkadaşı Roman Losynskyi, “Harç ekibiyle bu hangarda tanıştık” diyor.
“Oradaki yaşlı adamlar görevimizin ne olduğunu duyunca gülümsediler ve 'İyi şanslar çocuklar' dediler.” Görev, Inhulets Nehri'nin karşı yakasına giden en iyi rotayı bulmak ve Ukrayna saldırı birliklerinin ilerlemesini hazırlamaktı. Kherson'a ilerlemek için diğer taraftaki köprübaşının genişletilmesi gerekiyordu.
ayrıca oku
![Bakhmut yakınındaki hendekler: Ukrayna sert bir direniş gösteriyor](https://img.welt.de/img/incoming/mobile250808108/0242508227-ci102l-w1024/Krieg-in-der-Ukraine.jpg)
Losynskyi, “Özel kuvvetler birimimiz nehrin karşı yakasına geçmek için bu sektörde görev yapan ilk birimlerden biriydi” diyor. Bunlar, ön cephenin dünyadaki en tehlikeli yer olduğu bir dönemde, belirli görevler için düşman hatlarının gerisinde yapılan sürekli görevlerdi. Daha sonra Bakhmut'ta savaşan askerler, topçuların burada oraya göre daha sert ateş ettiğini söyledi.
Ruslar, mevcut tüm kalibrelerle ateş ederek mühimmattan kaçınmadı. “Sürekli ateş ediyorlardı. Ve sürekli olarak üzerinize ateş ediliyorsa bir noktada dikkatinizi vermeyi bırakırsınız” diyor Losynskyj. Bir mayın Pavlo'yu parçalara ayırdı ve Artem'i ölümcül şekilde yaraladı. Hangardaki genç adamlar korkunç bir çığlık duydular; patlamaların sürekli gürültüsünden öne çıkan tek ses bu.
![Çığlık artık tamamen yıkılmış hangardan duyulabiliyordu](https://img.welt.de/img/politik/ausland/mobile251000636/1832506547-ci102l-w1024/honorarpflichtig-Ukraine-Die-Suche-60.jpg)
Çığlık artık tamamen yıkılmış hangardan duyulabiliyordu
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
Artem'in ailesi artık hikayeyi tam olarak biliyor. Ancak bu yeri ziyaret etmek bambaşka bir şey. Iwanka şöyle itiraf ediyor: “Tepkilerimden ya da buna benzer bir şeyden korkuyordum.” Ama korkusunun yersiz olduğu ortaya çıktı.
“Burada savaşan cesur, etkileyici insanlarla tanıştım. Bunlar hareketli anlardır. Bila Krynytsya'nın artık ailemiz için neredeyse kutsal bir yer haline geldiğine derin bir şükran ve hayranlık duyuyorum. Ve buraya ağır bir kalple gelmiş olmama rağmen geleceğe dair çok daha iyimserim.”
ayrıca oku
![Oleksandr,](https://img.welt.de/img/politik/ausland/mobile250675966/8082503387-ci102l-w1024/Oleksandr-Kompaniekommandeur-der-Abhoereinheit-der-Bureviy-Brig.jpg)
Starlink uydu ağı
Aile Lviv'den 70 kiloluk bir taş getirdi. Şehitlerin isimlerini taşıyor. Hangarın duvarına yaslandığı anda güneş kurşuni gökyüzünü delip geçiyor. Artem'in babası, oğlu ve yoldaşları için bir anma töreni düzenliyor. Ve güneş o kadar parlak parlıyor ki, sanki savaşın tüm korkunç gölgelerini uzaklaştırmak istiyormuş gibi.
![Artem'in ailesi anıt taşın önünde](https://img.welt.de/img/politik/ausland/mobile251000552/6692506547-ci102l-w1024/honorarpflichtig-Ukraine-Die-Suche-61.jpg)
Artem'in ailesi anıt taşın önünde
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
Artem'in annesi etrafına bakarken “Ağaçlara yazık” diyor. “Neredeyse tamamı yandı. Burada çok güzel bir çam ormanı vardı. Bunların hepsi tepesi olmayan ağaçlar. Ve bu da sembolik. Tepesi olmayan bir ağaç, çok erken ölen, tüm güzelliğini ve yeteneğini geliştirme şansına sahip olamayan bir genci temsil eder.”
Kahramanların Yolu
“Bugün Mykolaiv Muharebesi'nin savaşın başlangıcında çok önemli olduğunu anladım” diye devam ediyor. “Ruslar Mykolaiv ve Kherson üzerinden Odessa'ya ilerlemiş olsaydı Ukrayna düşerdi. Güneyden gelen tehdit çok büyüktü. Oğlumuz bölgenin ve Ukrayna’nın geleceği olsun diye öldü.”
Mykolaiv'e geri dönmek için arabalara doğru yürürken Mikhailo'ya nasıl hissettiğini soruyorum. “Artem'in ailesi, arkadaşları ve ülkesi için öldüğü bu yer bir yansıma yeridir” diye yanıtlıyor. “Buraya gelirken, oğlumun ve diğer pek çok askerin Mykolaiv ve Kherson'u savunmak için gittiği yolda yürüdüğümü hayal ettim.
![Artem anısına bir mum](https://img.welt.de/img/politik/ausland/mobile251000688/2112508637-ci102l-w1024/honorarpflichtig-Ukraine-Die-Suche-54.jpg)
Artem anısına bir mum
Kaynak: Ukrayna Haftası/Roman Malko
Bu kahramanların yoludur. Hala hayatta olanlar ve düşmüş olanlar. Bu yolda gidebilmek beni mutlu ediyor. Bana cesaret veriyor. Hem de çok acı veriyor, acı derin. Aynı zamanda bana umut veriyor. Artem'in fedakarlığı -her ne kadar saçma olsa da, çünkü her savaş saçmadır- değerleri, aileleri ve ülkeleri için omuz omuza savaşanları bir araya getiriyor.”
Bu metin “Ukrayna Haftası” ile yapılan işbirliğinden gelmektedir. WELT dergisinin yazarları savaş sırasında kendi ülkelerinden haber veriyor. Jessica Wagener tarafından İngilizceden çevrilmiştir.
Burada üçüncü taraflardan içerik bulacaksınız
Gömülü içeriğin görüntülenmesi için, üçüncü taraf sağlayıcılar olarak gömülü içeriğin sağlayıcıları bu izni gerektirdiğinden, kişisel verilerin iletilmesi ve işlenmesine ilişkin geri alınabilir onayınız gereklidir. [In diesem Zusammenhang können auch Nutzungsprofile (u.a. auf Basis von Cookie-IDs) gebildet und angereichert werden, auch außerhalb des EWR]. Anahtarı “açık” konuma getirerek bunu kabul etmiş olursunuz (herhangi bir zamanda iptal edilebilir). Bu aynı zamanda GDPR Madde 49 (1) (a) uyarınca belirli kişisel verilerin ABD dahil üçüncü ülkelere aktarılmasına ilişkin onayınızı da içerir. Bu konuda daha fazla bilgi bulabilirsiniz. Sayfanın altındaki anahtarı ve gizliliği kullanarak onayınızı istediğiniz zaman iptal edebilirsiniz.